4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 Tarihli ve 2015/789 Esas, 2015/825 Karar Sayılı Kararıyla Sanık Hakkında

1.Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 4 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, Karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebebi, atılı suçlamaları kabul etmediğine, cezanın infazı halinde mağdur olacağına ve beraatine karar verilmesine ilişkindir.

1.Sanığın katılanı arayarak, arkadaşı olan ...'nün üzerine neden motor sürdüğünü sorduğu, katılanın böyle bir şey olmadığını belirtmesine rağmen katılana sinkaflı sözlerle hakaret etmesinden yaklaşık 20 dakika sonra katılanın bu hususta konuşmak üzere sanığın bulunduğu iş yerine gitmesi üzerine sanığın katılana sinkaflı ifadelerle hakaret edip, yumruk atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, Mahkemece kabul olunmuştur.

2.Sanık savunmasında tevilli ikrarda bulunmuştur.

3.Katılanın aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.

4.17.06.2015 tarhli adli olgu bildirim formunda, katılanın sağ kaşında 2 cmlik kesi olduğu ve dudakta şişlik bulunduğu tespit edilmiş, 29.06.2015 tarihli adli tıp kurumu raporunda da meydana gelen bu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

5.Tanık ...'nin, telefonda gerçekleşen hakaret eylemi yönünden katılanın anlatımını destekler nitelikte beyanda bulunduğu anlaşılmış, tanık ... beyanında, sanığın, sinkaflı sözlerle hakaret edip katılanı ittirdiğini belirtmiştir.

6.Sanığa ait adli sicil kaydı ve güncel nüfus kayıt örneği dosya içerisine alınmıştır. IV. GEREKÇE

Sanığın tevilli ikrarda bulunması, katılanın anlatımları, tanıklar ... ve ...'nün beyanları, 29.05.2015 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi hukuka uygun bulunarak, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın hakaret ve kasten yaralama eylemleri uzlaşma kapsamında olup, soruşturma aşamasında uzlaşma teklifi yapılmış ise de, suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alındığında soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması ve yapılan yargılama neticesinde sanığın tehdit suçundan beraatine karar verilmesi karşısında, hakaret ve kasten yaralama suçlarının, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2.Uzlaşmanın sağlanmaması durumunda,

a)Sanığın, hakaret eylemlerini kısa zaman aralığı içinde ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirmiş olması nedeniyle, katılana yönelik eylemlerin bir bütün halinde tek fiil kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b)Tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan tehdit suçunun, hükümden sonra 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve seçenek yaptırım öngören hakaret ve kasten yaralama suçlarında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekliliği,

3.Kabule göre de, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen temel cezada, aynı Kanun'un 61 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı olacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasından önce uygulanması sonucunda sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi, Nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.