1. Ceza Dairesi

1.a) Sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerektiği gözetilmeyerek, sanığın bizzat mahkemede hazır edilip savunması alınmadan hüküm kurulması suretiyle CMUK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının mevcudiyeti nedeniyle, sonuç ceza miktarı önceki cezadan daha ağır olamayacağından, sanığa bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması,

b)Sanığın mağdur ...’i, sopa ile başına ve sırtına vurarak sol pariatel kemik anterior ve posterior kesiminde parçalı deplase fraktür, sol frontal lobda ve pariatel lobda 2,5x2 cm. ebadında birer adet hemorojik kontuzyon alanları olacak şekilde yaraladığı, yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4.) derecede olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul ceza belirlenmesi yerine oluşa uygun olmayacak şekilde alt sınırdan hüküm tesisi ile eksik ceza tayini, Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. .../... s-2-

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, delillerin takdirinde hata yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna,

TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın kasten öldürme suçuna teşebbüsten verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, “TCK’nın 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,

TCK’nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının, “5237 sayılı TCK'nın 53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53. maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu” şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nın 322. maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.