10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.01.1998 ile 23.01.2013 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitini talep etmiş, 06.11.2017 tarihli dilekçesi ve duruşmadaki açıklaması ile 01.01.1998 tarihinden 2004 yılına kadar olan sürede davacının 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılmasını talep ettiğini belirtmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının dava konusu dönemde 2926 sayılı Kanun kapsamında tescilinin ve prim tevkifatının olmadığını, geriye dönük olarak tescili konusunda yazılı başvurusunun bulunmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 1.1.1998 tarihinden 1.5.2004 tarihine kadar davalı kuruma Tarım Bağ-Kur sigortalılığının başlatılması yönünde her hangi bir yazılı başvurusunun bulunmadığı, bu dönemde 2926 sayılı Kanun'a göre her hangi bir prim ödemesinin bulunmadığı ve bu dönemde tarımsal faaliyetinden elde ettiği ürünleri sattığı gerçek/tüzel kişilerin satın aldıklan ürün bedellerinden her hangi bir Bağ-Kur kesintisini yapıp kurum hesabına yatırmadıkları dosya içeriğinden açıkça anlaşılmakla, 1.1.1998 tarihinden itibaren davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının eşinin vefatıyla 14.10.1999 tarihinde Tarım Bağ-Kur sigortası ile kayıt ve tescil edildiğini 23.01.2013 tarihine kadar tüm primlerini eksiksiz olarak ödediğini davacının emeklilik başvurusunun reddedildiğini, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalı olmadan çok öncesinde Tarım ve Hayvancılık ile uğraştığını bu hususun tanık beyanlarıyla sabit olduğunu Ziraat Bankası dökümlerinden davacının 1998 yılı başından itibaren hayvancılık yaptığının ve aynı zamanda Şuhut İlçe Tarım Kooperatifinde kaydının bulunduğunun anlaşıldığını, Ziraat Bankası tarafından yapılan süt iadesi adı altında ödemenin prim kesintisi olup iadenin davacının rızası dışında olduğunun, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalının başlangıcı 01.01.1998 olarak tespiti gerektiğini bildirmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk derece mahkemesi tarafından davacının tarımsal faaliyetine ilişkin araştırma yapıldığını, davacının tarımsal faaliyette bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Ziraat Bankası tarafından yapılan süt iadesi bedeli adı altındaki ödemelerin prim kesintisi olduğunu, kesilen primlerin tarafına iadesine rızası bulunduğuna ilişkin bir belgenin dosya kapsamında olmadığı gerekçesi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçici 7 inci maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanun'un 2, 3, 6, 9 ve 10 uncu maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. ...