1. Ceza Dairesi

1.Sanığın genel güvenliği kasten silahla tehlikeye sokma suçu yönünden kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 170/l-c maddesi yerine 170/1-e olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2.Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.12.2006 gün ve 317-319 sayılı kararına göre, mahkemece suçun yaralama olarak kabul edilmesi ve kabul edilen bu niteliğe göre uygulanan 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e maddelerindeki cezanın alt sınırı dikkate alındığında, zorunlu müdafıi ataması koşulları oluşmadığından, zorunlu müdafiinin yokluğunda karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamenin bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

3.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten silahla yaralama, genel güvenliği kasten silahla tehlikeye sokma ve 6136 sayılı kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bentlerin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle CMUK'nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak (DÜZELTİLEN) ve diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 24/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.