2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın katılan M.. A..'e yönelik hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında TCK'nun 62. maddesi gereğince indirim yapıldığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki yasal indirim maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasına yönelik bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanunun 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 226.maddesine aykırı davranılması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...sanığın suça bakışı,zararın giderilmesine yönelik girişimi olmaması,zararın karşılanmamış olmasına göre...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.