2. Ceza Dairesi

1.Sanığın duruşma sırasında daha önce Orta adliyesinde çalışan ve daha sonra ölen Cumhuriyet Savcısı M.Ç..' ı kastederek “ Benim evimi kaybetti, Allah'ta O'nu kaybetti, ben işi böyle Allah' a havale ederim, Allah'ta gereğini yapar” şeklinde söylediği sözlerin kişinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte sözler olmayıp beddua ve sızlanma niteliğinde sözler olduğu, hakaret suçunun yasal unsurlarını içermediği gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine hatalı değerlendirme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda müştekinin bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği ve sanığın adli sicil kaydında bulunan mahkumiyetlerinin kesinleşme ve infaz tarihleri araştırılıp engel teşkil edip etmediği belirlenmeden “sanığın mağdurun suç nedeniyle oluşan zararını karşılamadığı ” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.