10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 1479 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süresinin tespiti ile yaşlılık aylığı tahsisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili, 14.09.1998 -03.10.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespiti ile yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum, davacının kanuni düzenlemeye uygun sürede tescil talebinde bulunmadığından dava konusu talebinin reddedildiğini, yaşlılık aylığı koşullarının bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacının 14.09.1998-03.10.2000 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının tespitine, davacının Bağ-Kur aylık bağlanma talebinin dava tarihi itibariyle tahsis başvurusunda bulunmadığından reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dava dilekçesinde Bağ-Kur tescilinin 14.09.1998 tarihi esas alınarak emekliliğine karar verilmesinin talep edildiğini, bilirkişi raporunda da yasal düzenleme olmayan boşluk döneminde ve 14.04.2002 tarihinde başvurusu olduğu dikkate alındığında istemin kabulü ile 14.09.1998 tarihinin zorunlu Bağ-Kur başlangıcı olarak kabul edilmesi, 14.09.1998- 03.10.2000 tarihleri arasındaki sürenin de zorunlu Bağ-Kur hizmeti olarak tespitinin mümkün olduğunun, emeklilik aylığı bağlanması talebinin ise; emeklilik değerlendirmesi için ön şart olan; dava tarihi itibariyle kuruma Bağ-Kur aylık bağlanmasına ilişkin tahsis talebinin bulunmaması nedeni ile bu talebin reddi gerektiğinin belirtildiğini, reddine ilişkin kararı yasaya aykırı olduğunu davanın kabulü gerektiğini belirterek,

Davalı Kurum vekili; davacının (14.09.998-devam) yılları arasında 'Kantin Faaliyetleri işi yaptığını, ancak (04.10.2000 tarihinden önce) Kuruma bildirmemiş olduğundan 04.10.2000 öncesi başlatılmasının mümkün olmadığını, talep edilen sürelerin kabulü halinde ise yaşlılık aylığı bağlanması için prim borcunun bulunmaması gerektiğini beyanla istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının tespite konu dönemde başkaca sigortalılığının bulunmadığı, 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 inci maddesinin yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar davacının 04.04.2002 tarihinde kayıt ve tescilinin yapılması nedeniyle hükümde yazılı tarihler arasında sigortalı sayılmasının tespitine ve dava tarihi itibariyle tahsis başvurusunda bulunmadığından Bağ-Kur aylık bağlanma talebinin reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili süresinde tescil talebi bulunmadığından davanın reddi gerektiğini beyanla temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.1479 sayılı Kanun'un 24., 25 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. ...