4. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ... hakkında,

a)Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, anılan Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b)Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve anılan Kanun'un 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi ile 58 inci maddesi uyarınca, 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile anılan Kanun'un 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi ile 58 inci maddesi uyarınca, 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

3.Tebliğname'de sanık ... hakkında basit yargılama nedeniyle hükmün bozulması talep edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'nın temyiz isteğinin; katılanın abisinin iş yerine gelerek kendisini ve abisini darp etmeye çalıştığını, tanık beyanları ve deliller ile meşru savunma kapsamında hareket ettiğinin sabit olmasına rağmen hakkında ceza verilmesi nedeniyle usul ve yasaya aykırı olan hükümleri temyiz ettiğine,

2.Sanık ...'nın temyiz isteğinin, katılanın iş yerine gelerek kendisini ve kardeşini darp etmeye çalıştığını, tanık beyanları ve deliller ile meşru savunma kapsamında hareket ettiğinin sabit olmasına rağmen hakkında ceza verilmesi nedeniyle hükümleri temyiz ettiğine, Ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklar ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunması nedeniyle aralarında çıkan tartışmada, sanık ...'nın katılana "A... koyduğumun çocuğu, senin a... a... sinkaf edeceğim..." demek suretiyle hakaret edip elinde bulunan demir sopa ile katılana vurmaya çalışması ve sanık ...'nın ise katılana vurmaya çalışması şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs ile sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından açılan davada sanıkların atılı suçları işledikleri Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2.Sanıklar atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

3.Katılan aşamalarda uyumlu beyanlarda bulunmuştur.

4.Tanık ...'nun beyanları ile olay anına ilişkin kamera kaydı inceleme ve çözümleme tutanağı dosya içinde mevcuttur. IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden Hakaret suçunun aleni olarak işlenmiş olması nedeniyle basit yargılama usulü kapsamında olmadığı anlaşıldığından, Tebliğname'de bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden

Katılanın aşamalardaki istikrarlı ve uyumlu beyanları, tanık ...'nun aşamalardaki beyanları ile kamera kaydı inceleme ve çözümleme tutanağına göre sanıkların atılı suçları işledikleri ve haksız tahrik koşullarının olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından uygulanmaması yönünde, sanıkların adli sicil kaydında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına engel sabıkası bulunduğundan, mükerrir olan sanıkların suçlu kişiliği değerlendirilerek, haklarında 5237 sayılı Kanun'un 62, 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

C. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi gereğince cezalandırılması amacıyla açılan davada uzlaştırma önerisinin yapıldığı tarihte, suçun uzlaştırmaya tabi olmadığı ancak yargılama sonucunda sanığın basit yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş olması karşısında suçun uzlaştırmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

2.Sanıkların aşamalarda, sanık ...'ın eğlenmek üzere eğlence merkezine gittiğinde içlerinde katılanın da bulunduğu 10 kişinin sanık ...'ı darp ettiği, olay günü karşılaştıklarında bu hususu sormaları üzerine aralarında tartışma çıktığı şeklinde beyanda bulunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129, kasten yaralama suçundan ise anılan Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.