4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan, 18.06.2013 tarihli hükümde 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine hükmedilmekle, kararın katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 18. Ceza Dairesi'nin 17.01.2017 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası verilen 05.06.2018 tarihli hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesi ile 62 nci maddesinin birinci fıkraları, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca tayin edilen 10 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıllık denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş olup, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine 31.10.2018 tarihli ilam ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Son olarak bozma sonrası verilen ve incelemeye konu hükümde ise sanığın aynı şekilde erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, müvekkili tarafından suça konu yere ilişkin imar affı kapsamında başvuru yapılarak yapı kayıt belgesi alındığına, taşınmaza ilişkin iskan problemleri yüzünden yapı kayıt belgesinin usulünce alınmasının mümkün olmamasından dolayı müvekkilinin kastından bahsedilemeyeceğine, mahkeme aksi kanaate ise olağanüstü zamanaşımının süresinin dolduğuna ve davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğine, öncelikle sanığın beraatine aksi halde zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanığın, davaya konu yerdeki binanın çatı katına kaçak ve ruhsatsız yapı yaparak ve bu yapıyı hâlâ kullanmaya devam ederek imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, suç tarihi dikkate alınarak, suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin inceleme tarihi itibarıyla gerçekleştiği belirlenmiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeninden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.