1. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen ve 26.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 ... maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 25.04.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 ... maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bakırköy 6.

Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2019/173 Esas, 2021/282 Karar sayılı kararıyla;

1.Sanıklar hakkında kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

2.Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.

Ceza Dairesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/1529 Esas, 2022/560 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ... vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde;

1.Sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına,

2.Sanıklar hakkında nitelikli yağma suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanıkların eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdiklerine, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin (h) bendinin uygulanması gerektiğine, sanıklar hakkında takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz istemi, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Maktulün Afganistan, sanıkların ise Türkmenistan uyruklu oldukları, maktulün Türkiye'de yaşayan ve çeşitli yerlerde çalışıp para biriktiren Türkmenistan uyruklu kişilerin yaptığı birikimleri Türkmenistan ülkesindeki yakınlarına ulaştırmak karşılığında göndericilerden para almak suretiyle komisyon işiyle uğraştığı, sanık ... ile maktulün birbirlerini tanıdıkları, olaydan bir süre önce 27.03.2019 günü sanıklardan Merdan ile haklarında aynı olayla ilgili kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen ...., ve .....,ile birlikte maktulün evine gittikleri, bu sırada maktulün evinde tanık olarak dinlenen ... ile kimlikleri tespit edilemeyen ancak ifadelerde geçen Meylis ve Kadir isimli kişilerin de bulunduğu, sanık ... ile maktulün diğerlerinden ayrı bir şekilde evin mutfağında baş başa yaklaşık 15-20 dakika kadar konuştukları, ardından yemek masasına hep birlikte oturulduğu, bir süre sonra sanık ... ve yanındakiler Hojanazar ile Sayberdi'nin maktulün evinden ayrıldıkları, olay günü sanıkların maktulün evine gittikleri, kapıyı çaldıkları, sanık ...'ı tanıyan maktulün sanıkları içeri aldığı, her iki sanığın maktule saldırarak bıçakla yaraladıkları, daha sonra maktule ait telefonu alarak maktulün Türkmenistan'da bulunan işçisi Spar isimli kişiye maktulün cep telefonundan maktul kimliği ile mesaj atarak irtibat bilgilerini verdiği kişilere 14.600 dolar ve 7.000 dolar ödemesini istedikleri, maktulün çalışanı olan kişinin de maktulden aldığını düşündüğü talimat doğrultusunda Maksut ve Devlet isimli kişilere ödeme yaptığı ayrıca sanıkların maktule ait evde para ve değerli eşya aradıkları, yine maktule ait bir kısım anahtarları alarak olay yerinden birlikte kaçtıkları anlaşılmıştır.

2.Sanıklar aşamalarda üzerilerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmişlerdir. Katılanların ve tanıkların olayın gelişimi ile uyumlu beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 31.03.2019 tarih ve 2019/36712/1757/1300 sayılı otopsi raporu, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 09.07.2019 tarih ve İST-BYL-19-01899-02193 sayılı uzmanlık raporları, mesajlaşma suretleri, emanet eşya makbuzları, HTS kayıtları, olay yeri inceleme raporu, banka cevabi yazısı, bilirkişi raporları, dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ise de; duruşma açılarak yapılan incelemede sanıklar hakkında hükümler kaldırılarak sanıkların öldürme eylemlerini yağma suçunu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak yada yakalanmamak amacı ile işledikleri ve her iki sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ile mahkumiyetleri, sanıkların eylemlerinin silahla ve birden fazla kişi ile birlikte konutta yağma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, nitelikli yağma suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

IV GEREKÇE

Katılan ... vekilinin sanıkların eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdiklerine, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin (h) bendinin uygulanması gerektiğine, sanıklar hakkında takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ...'ın, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... ve müdafiinin, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların saat 19.00 sıralarında birlikte komisyonculuk işi yaptıkları maktulün evine giderek alacak meselesi nedeniyle tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanık ...'ın cebinden çıkardığı bıçağı kullanmak suretiyle maktulü öldürme kastıyla öldürücü vücut bölgelerinden birçok kez yaraladığı, bu sırada diğer sanık ...'in de bıçak darbesi alan maktulü kollarından tutup etkisiz hale getirerek sanık ...'ın bıçak darbelerinin devamını ve bu suretle sanık ...'ın eyleminin tamamlanmasını sağladığı, daha sonra maktule ait telefonu alarak maktul gibi davranıp tanıdıkları kişilere ödeme yaptırdıkları, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı TCK’nın 25/1. maddesinde düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında, sanık ...'ın kendisine saldırmayan ve alacak meselesi yüzünden tartıştığı maktule yönelik olarak eylemini gerçekleştirdiği ve bu itibarla meşru savunma koşullarının olmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1.Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen ve 26.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 ... maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 25.04.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 ... maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2021/1529 Esas, 2022/560 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ..., sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.