4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile cezai ehliyeti bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ile akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, uyku apnesi hastası olduğu bu nedenle Mahkemece verilen yüksek güvenlikli hastanede koruma ve tedavi altına alınması durumunda hastalığının artabileceği, lehine olan delillerin ve belgelerin incelenerek hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında düzenlenen adli raporda cezai ehliyetinin ortadan kalkmadığının azaldığının belirtildiği, cezada indirim yapılması gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verildiği, katılanlar lehine vekalet ücreti verilmesi gerekirken verilmediği, bu nedenle kararın usul ve Yasaya aykırı olup bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir.

Sanığın olay günü saat 18.00 sıralarında balkona çıktığı, bu sırada evine girmek üzere olan temyiz dışı şikâyetçi ...'ye ''Bana neden bakmıyorsun lan benimle ilgileneceksin, ...'in köpeği, ...'nin köpeği, ...'ın köpeği.'' şeklinde bağırarak hakaret ettiği, sanığın alkollü bir vaziyette bağırdığını ihbar alan güvenlik görevlisi katılanlar ... ve ...'ın olay yerine geldikleri, sanığın bu defa katılanlara ''...'ın itleri siz kim oluyorsunuz, defolun gidin, şerefsiz o**pu çocukları.'' diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkemece oluş iddianamedeki gibi kabul edilerek akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

1.Sanığın kendilerine hakaret ettiği yönündeki katılanların ifadelerinin dinlenen bağımsız tanıkların beyanı ile doğrulanması, "Sanığın incelemeye konu fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiiller ile ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu." yönündeki 15.07.2015 tarihli adli tıp raporu dikkate alındığında atılı suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında akıl hastalarına ilişkin güvenlik tedbirlerinin uygulanması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Akıl hastalığına özgü güvenlik tedbirinin kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrasına göre ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, suç ve suçluluğu ortadan kaldırmayacağından, kendisini vekille temsil ettiren katılanlar ... ve ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve katılanlar vekilinin esasa ilişkin temyiz isteklerinin yerinde görülmediği ancak katılanlar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; "katılanlar ... ve ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1.500.00 TL vekâlet ücretinin sanık ...'dan alınarak katılanlara verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.