4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine vesaire yöneliktir.

Seyis olan sanık hakkında, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Yüksek Komiserler Kurulunca "1 yıl 7 ay" boyunca hipodromlara girmeme ve meslekten men cezası verildiği halde, sanığın olay tarihinde, ... Hipodromuna gittiği, hipodromda özel güvenlik görevlisi olarak çalışan katılanların kendisi hakkında işlem yapmak istedikleri esnada katılanlara hitaben "Siz hangi kanuna göre iş yapıyorsunuz, sizin beni getirme yetkiniz yok, bana gösterdiğiniz kart s...kim değil, siz yetkili değilsiniz." gibi sözlerle hakarette bulunduğu iddiasıyla kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda sanığın katılanlara yönelik hakaret ettiğinin, katılanların hazırlık ve duruşmalardaki birbirleriyle tutarlı beyanları, olayla ilgili tutulan tutanak ve tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

A. Sanığın Üzerine Atılı Hakaret Suçunu İşlemediğine Yönelik Temyizde Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller karşısında sanık hakkında hakaret suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 saıylı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.