4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2014/302 Esas, 2015/1000 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hayasızca hareketler suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000 TL adli para cezasına çevrilmesine ve adli para cezasının 12 eşit taksit halinde tahsiline karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, adli para cezasının ertelenmediğine, fazla cezaya hükmolunduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

1.Sanığın, park içerisinde, cinsel organını çıkarıp eliyle tutması şeklinde gelişen eyleminin atılı suçu oluşturduğu Mahkemece kabul olunmuştur.

2.Sanık savunmasında tevilli ikrarda bulunmuştur.

3.Olaya ilişkin 09.09.2013 tarihli tutanak ve aynı tarihli ihbar tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

4.Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun 23.06.2015 tarihli raporunda, suç tarihinde atılı suç yönünden sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu belirtilmiştir.

5.Sanığa ait adli sicil kaydı ve güncel nüfus kayıt örneği dosya içerisine alınmıştır. IV. GEREKÇE

Sanığın tevilli ikrarda bulunması, 09.09.2013 tarihli olay ve ihbar tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun sabit olduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi hukuka uygun bulunmakla birlikte, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, lehe hükümlere ilişkin yöntemince değerlendirmede bulunulduğu, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı ve cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, sanığın, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.