8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan dava açılmıştır.

2.Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, basit yargılama usulü uygulanarak 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5.Sanığın itirazı üzerine Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; Suçun sübut bulmadığı halde hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, Bolu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın özel izne ayrıldıktan sonra kuruma teslim olması gereken zamanda teslim olmadığına ilişkindir.

2.Bolu Açık Ceza İnfaz Kurumunca düzenlenen izin belgesi ve firar fişi ile sanığın 08.08.2014 tarihinde saat 09.00'da 5 günlük özel izne ayrıldığı, 13.08.2014 tarihinde saat 09.00'da kuruma dönmesi gerekirken teslim olmadığı belirlenmiştir.

3.Bolu Açık Ceza İnfaz Kurumunca düzenlenen tutanak ve vukuat raporu ile sanığın teslim olması gereken 13.08.2014 günü saat 09.00'dan itibaren 48 saatlik sürenin de geçtiği halde kuruma teslim olmadığı belirlenmiştir.

4.Sanık hakkında Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.09.2014 tarihli yakalama emrinin düzenlendiği ve 06.07.2015 tarihinde sanığın Ankara 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğu belirlenerek kurum müdürlüğünce savunmasının alınması için mevcuden gönderildiği belirlenmiştir.

5.Sanığın savunmasında, atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

6.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

1.Hükümlü izin belgesi, firar fişi, ceza infaz kurumunca düzenlenen diğer tutanaklar ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü olarak kalmakta olduğu cezaevinden özel izne ayrılan sanığın izin süresi sona erdiği ve iki günlük ek süre de geçtiği halde kuruma dönmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin "5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası" olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli hükmüne yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında birinci bentteki "...eylemine uyan" ibaresinden sonra gelmek üzere "5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle" yazılması sureti ile hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.