9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Söke Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2015 tarihli ve 2015/2066 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 123 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Söke 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/10 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri, 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.11.2020 tarihli ve 14-2016/296597 sayılı, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, 9 ay 10 gün hapis cezasına yönelik temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılana ait telefon hattına bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda "Sizi görmedim ama ne de olsa bayansın güzelsindir, görmeden güzel olduğunu sezdiğim güzel, hep belden aşağını düşündüler senin, düşündürmeye devam et." şeklindeki mesajları gönderdiği kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanığın katılana mesaj atarak cinsel taciz suçunu işlediği gözetilmeden hakkında tayin olunan temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri haricinde doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Gerekçe ile hüküm fıkrasında sanığın cinsel taciz suçunu işlediği belirtilmesine rağmen temel cezaya dayanak teşkil eden Kanun maddesinin gösterilmemesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

4.Düzeltilerek onama sebebine göre Tebliğname'deki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. V. KARAR

Gerekçenin (3) numaralı bölümünde açıklanan nedenle Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/10 Esas, 2016/336 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün A fıkrasının (1) numaralı bendinde "...teşdiden...” ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca“ ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.