1. Ceza Dairesi

2.Sanıklar ..., ... ayrı ayrı; TCK.nun 81,35,29,62,53,81,35,29,62,53,63,58,73 maddeleri uyarınca (3 yıl 9 ay hapis cezası), (3 yıl 9 ay hapis cezası),

1.Hakkında TCK.nun 58. maddesi uygulanan sanığın adının kararda gösterilmemesi yasaya aykırı ise de, bu hükmün sanık ... hakkında uygulandığı ilamı ve sabıkası nedeniyle anlaşıldığından bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım noksanı olarak görülmüştür.

2.a-Oluş ve kabule göre; sanıklar ..., ... ve ..., kavgaya katılıp eylem üzerinde birlikte hakimiyet kurarak mağdur ...'ye vurmak suretiyle yüzünde sabit iz oluşmasına neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılmasına rağmen, asli fail sıfatıyla TCK.nun 37/1 maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken, yardım eden sıfatıyla 39/1-2-c maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, B-Sanıklar ..., ... ve ... mağdur sanık ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde, temel ceza TCK.nun 86/1. maddesi ile belirlendikten sonra 87/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması, daha sonra 87/1-c (son) maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde 87/1-c (son) maddesine göre doğrudan 3 yıl hapse hükmolunması yasaya aykırı ise de, verilecek ceza 3 yıldan az olamayacağı için sonuca etkili olmadığından; bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'un mağdurlar ... ve Levent'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçlarının ve sanıklar ..., ... ve ... mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru müdafaaya, sanık ... müdafiinin meşru müdafaaya yönelen, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 01/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.