9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında Ankara 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 21.04.2004 tarihli ve 2002/01554 Esas, 2004/00587 Karar sayılı kararı ile sanığın söz atma suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 421 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 647 Sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) hükümlerine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile dosyanın Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesince yeniden ele alınması sonucu 14.03.2006 tarihli ve 2005/1268 Esas, 2006/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında söz atma suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 421 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

3.Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin

05.11.2015 tarihli ve 2015/44 Esas, 2015/1125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.03.2006 tarihli ve 2005/1268 Esas, 2006/81 Karar sayılı kararı ile verilen erteli 6 ay hapis cezasının 765 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2019 tarihli ve 14-2015/389972 E. sayılı bozma istemli Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir. II. GEREKÇE

1.Sanık hakkındaki erteli cezanın aynen infazına ilişkin kararın, infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp 5275 sayılı Kanun’un 98 inci maddesi uyarınca çektirilecek cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilmesi ile ilgili mahkemece verilecek kararlar aynı Kanun’un 101 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince itiraza tabi olduğundan, sanığın 05.11.2015 tarihli karara yönelik temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenerek karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerektiği anlaşılmıştır.

2.İade sebebine göre tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/44 Esas, 2015/1125 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilip, itiraz hakkında merciince incelenerek karar verilmek üzere dosyanın oy birliğiyle incelenmeksizin mahalline İADESİNE

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.