12. Ceza Dairesi

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.11.2011 tarihli ve 2011/177 Esas, 2011/661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2....

3.Sulh Ceza Mahkemesinin, 01.11.2011 tarihli ve 2011/177 Esas, 2011/661 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 04.06.2014 tarihli ve 2013/11810 Esas, 2014/13781 Karar sayılı kararı ile, "Suç tarihinde, sanık tarafından işletilmekte olan otelin bahçesinde kültür varlıkları bulunduğuna ilişkin ihbar üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, ...

3.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/53 değ. ... sayılı kararına istinaden bahse konu otel ve eklentilerinde yapılan arama sonucunda, korunması gerekli kültür varlığı niteliğine haiz 33 adet obje ele geçirildiği, sanığın dosya kapsamında mevcut savunmasında, suça konu eserlerin yıllardır ailesinde olduğunu, parçaların bir kısmının mandalina bahçelerinde bulunup, diğer kısmının ise denizciler tarafından getirildiğini, bu eserler için izin alınması gerektiğini bilmediğini, ancak ... Müze Müdürlüğü'ne koleksiyoner belgesi almak için müracaat ettiğini, henüz cevap gelmeden bu olayın meydana geldiği şeklindeki beyanı dikkate alındığında, sanığın sübuta eren eyleminin 2863 sayılı Kanun'un 70 inci maddesine temas eden izinsiz olarak kültür varlığı bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, beraatine ilişkin yazılı şekilde hüküm tesisi, dava konusu varlıklar üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanının soruşturma aşamasında düzenlediği rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi, 2863 sayılı Kanunun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz bulunduğu belirlenen eserlerin aynı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3....

6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2014/1371 Esas, 2015/924 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 70 inci maddesi, 75 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 9000 TL ve 750 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.10.2020 tarihli ve 2016/132138 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

1.Kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda keşfin icra edildiği, arkeolog bilirkişilerin düzenlediği raporda, dava konusu olan objelerin tasnif ve tescile tabi müzelik değerde, taşınabilir kültür varlıkları olduğu, alınıp satılmaları, bulundurulmaları, bulunduğu yerden çıkarılmalarının yasak olduğunun belirtildiği, sanığın savunmasında, söz konusu eserlerin dedesinden kalma eşyalar olduğu, otelin eski bir otel olduğunu ve otelde bulunan malzemelerin kendisini bildi bileli otelin bahçesinde bulunduğu, dışardan taşıma eşya olmadığını, otelin aile şirketi tarafında işletildiğini beyan ettiği görülmüş ise de; sanığın savunmasının müsnet suç açısından bir mazeret veya hukuka uygunluk nedeni teşkil etmediği, cezaların şahsiliği prensibi gereği gerçek kişilerin suçun faili olabileceği, sanığın baştan beri suça konu eşyaların bulunduğu otelle ilgilendiğini ve sorumlusu olduğunu beyan ettiği anlaşıldığından savunmalarına itibar edilmediği, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda sanığa ek savunma hakkı tanındığı, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suça konu tasnif ve tescile tabi müzelik değerde, taşınabilir kültür varlıklarını bulundurduğu, bu varlıkların alınıp satılmaları, bulundurulmaları, bulunduğu yerden çıkarılmalarının yasak olduğu gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verildiği belirtilmiştir.

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2863 sayılı Kanun'un 70 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 03.02.2011 tarihinden tarihinden itibaren, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık zamanaşımının inceleme tarihinden önce 03.02.2023 tarihinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ...

6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli ve 2014/1371 Esas, 2015/924 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.