2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığa 765 sayılı TCK’nun 482/3. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken maddedeki adli para cezasının alt sınırı 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 450 TL olduğu gözetilmeden, 489 TL'na karar verilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın dosyaya yansıyan bir zararının belirlenemediği halde, “müdahiller vekilinin sanık aleyhine açmış oldukları maddi-manevi tazminat taleplerini içerir hukuk davasının halen sonuçlanmaması sebebiyle sanığın suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararı gidermemiş olması” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.