2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen erteli sonuç cezanın kısa süreli hapis cezası olmaması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığa yüklenen suç, kamu görevlilerine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığı halde, öncelikle hangi seçenek yaptırımının tercih edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, yasada öngörülen seçenekli yaptırımlardan, adli para cezasının değil de hapis cezasının seçilmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeyip, sırf hapis cezasının neden alt sınırdan tayin edildiğine ilişkin TCK.nın 61.maddesi uyarınca gerekçe gösterilmesi,

2.Mağdur ve müştekilerin belgeye dayalı bir zararının bulunmadığı gibi, manevi zararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi sırasında nazara alınamayacağı gözetildiğinde; önceden sabıkası olmayan, yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilmekle cezasından 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılan ve hakkında verilen ceza suç işleme eğilimine göre tekrar suç işlemeyeceği kanaati ile 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca ertelenen sanık hakkında “mağdurların maddi-manevi zararları giderilmedi” denilmekle yetinilerek hatalı gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.