2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan kaldırım taşıyla; yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle katılana yönelik kasten yaralamada bulunması eyleminin, aynı Kanunun 86. maddesinin 3. fıkrasının (c) ve (e) bentlerine aykırılık oluşturması karşısında, " suçun işleniş şekli, suç sebep ve saikleri fiilin neticeleri, sanığın amacı göz önüne alınarak " biçimindeki gerekçeyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas ve 2009/13 karar sayılı kararında belirtildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilirken mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararın esas alınması, manevi zararın bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, somut olayda katılanın tazminat istemi bulunmadığı gibi dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hakaret ve kasten yaralama suçlarından doğan ve hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği herhangi bir maddi zararının bulunmadığı; kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” ve 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılıKanunun 7. maddesi ile eklenen “sanığın kabulü” koşullarının oluşup oluşmadığı gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanığın müdahilin zararlarını karşılamadığı göz önüne alınarak şartları oluşmadığından” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.