2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Temel cezanın belirlenmesi sırasında adli para cezası tercih edildiği belirtilerek ve adli para cezasının miktarının belirlenmesine ilişkin 5237 sayılı TCK' nın 61/9. maddesi de uygulama maddesi olarak gösterildiği halde, temel cezanın hapis olarak belirlenmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

2.Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi gereğince gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılma tedbirine çevrilmesi gerekirken infazı sınırlar şekilde; "...bakımı ve onarım hizmetinde çalıştırılmasına..." karar verilesi,

3.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda müştekilerin maddi tazminat istemleri bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararlarının da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek; 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “...müştekinin suçtan doğan zararı giderilmediğinden, yasal şartları oluşmadığı ...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 03/04 /2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.