1. Ceza Dairesi

Sanık ...'un TCK.nun 86/2,86/1-e,35,62 maddeleri uyarınca (3 kez) 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına.

1.Dosya kapsamına göre, sanığın maktule karşı fiilinin “kasten öldürme” olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin, sanığın fiilinin “kasten yaralama sonucu ölüme neden olma” suçu olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

2.Sanık ...’ın bıçakla vurarak sağ göğüs bölgesinden iki kez isabet sağladığı mağdur ...’i, göğüs içi kanamaya ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürme teşebbüs ettiği olayda; 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı biçimde mağdurda hiç yaralanma olmamış gibi 9 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Sanık ...’ın “mağdurlar ..., ... ve ...’yı kasten yaralama” suçları yönünden, ceza mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen “belirli haklardan yoksun bırakılma” hükmünün infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.

4.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın “kasten öldürme”, “mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs”; sanık ...’ın “mağdurlar ..., ... ve ...’yı kasten yaralama” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına; sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, “Kasten yaralama” suçundan tayin edilen temel ceza üzerinden, suçların silahla işlenmesi nedeni ile TCK.nun 86/3-e maddesi ile artırım yapılması yerine, sehven aynı Kanunun 86/1-e maddesi yapıldığı, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği görülmekle, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının 3, 4, ve 5. bentlerinde yer alan “86/1-e” ibaresinin çıkartılarak, yerine “86/3-e” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alındığında sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 03/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi. 03/07/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ..., ...’ın yokluklarında 05/07/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.