2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkeme kararında; sanığın kasta dayalı kusur durumu, suçun işleniş şekli dikkate alınarak hapis cezasının tercih edilmesi karşısında tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:

1.Sanığa hakaret suçundan ceza tayin edilirken sanığın kasta dayalı kusur durumu ve suçun işleniş biçimi gerekçe gösterilerek alt sınırdan ceza tayin edildiği halde, tehdit suçundan ceza tayin edilirken maddedeki hapis cezasının alt sınırı 5237 sayılı TCK.nun 49. maddesi uyarınca 1 ay olmasına rağmen, aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşarak 2 ay hapis cezası tayin edilmek suretiyle hükümler arasında çelişki yaratılması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın dosyaya yansıyan bir zararının belirlenemediği halde, “sanığın mağdurun zararını gidermemesi” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.