1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi 2010/6828 E. , 2012/2736 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
a)TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53/1-2, 63, 54 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis,
b)TCK.nun 86/1-3, 87/1-d, 29, 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis,
2.Sanıklar ... ve ... haklarında ayrı ayrı TCK.nun 86/2, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına
TÜRK MİLLETİ ADINA
1.Sanık ... müdafiinin, yasal temyiz süresi içinde sanık sıfatıyla verdiği süre tutum dilekçesinde ve temyiz süresinden sonra müdahil sıfatıyla bulunduğu temyiz isteminin,
Sanıklar ... ve...'in "kasten yaralama" suçları yönünden, hükmolunan adli para cezalarının miktarları itibarıyla, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 21.07.2004 tarihli 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK'nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin bu suçlara yönelik temyiz itirazının, CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş,
Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...'ın "öldürmeye teşebbüs" ve "kasten yaralama" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılmıştır.
2.Dosya kapsamına ve gösterilen gerekçeye göre, mahkemenin sanık ...'ın mağdur ...'e karşı fiilini "öldürmeye teşebbüs" suçu olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, sanığın fiilini "kasten yaralama" suçu olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.
3.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "öldürmeye teşebbüs" ve "kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 10.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
