1. Ceza Dairesi

1.Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih ve 2008/1-89 esas, 2008/158 karar sayılı ilamında belirtildiği gibi uyarlama yargılamasının amacı, kesinleşmiş hükümde suç olduğu saptanan olaya ilişkin lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması ile sınırlı olduğundan, yeniden bir olay yargılaması yapılmasını gerektiren ayrıksı durumlar dışında, önceki yargılamada iddia ve savunma olarak ileri sürülen görüşler ile delillerin tartışılması ve değerlendirilmesine gerek bulunmamaktadır. Buna mukabil sonradan yürürlüğe giren yasaya göre kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirmesinin yapılması yeterli görüldüğünden, bu hususa yönelik bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2.Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/4, 59/1, 31, 33, 6136 sayılı yasanın 13/1. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye,

CMK.nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, uyarlama yargılaması hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik yasa gereği zorunlu olarak yapılmakta olup, hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; yargılama giderinin hükümlüden tahsiline ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09/07/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.