1. Ceza Dairesi

1.Sanık hakkında TCK.nun 86/1 ve 3-e fıkralarına göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK.nun 87/1-d fıkrası uyarınca bir kat arttırım yapılması halinde, 2 yıl 12 ay hapis cezası belirlenmesi yerine 3 yıl hapis cezası olarak hükmedildiği; ancak TCK.nun 87/1-son fıkrasına göre belirlenen ceza 5 yıldan az olamayacağından, ilgili fıkraya göre 5 yıl hapis cezasına karar verildiği anlaşılmakla, bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Oluşa ve dosya kapsamına göre, Las Vegas adlı müzikholde ayrı masalarda oturan mağdur ... ve arkadaşı ...'in, sanık ... ve arkadaşı Anıl'a laf atmak suretiyle sataştıkları, akabinde ...'in, müzikholden ayrılan Uğur ve Anıl’ın yanına giderek tartışmayı başlattığı, sanığın da ani gelişen kavga ortamında hedef gözetmeksizin salladığı bıçak ile mağduru karın ve uyluk bölgelerinden ince bağırsak yaralanmasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda, a-5237 sayılı Yasanın bir yıldan üç yıla kadar ceza öngören 86/1. maddesinin uygulanması sırasında TCK.nun 61/1 maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, üst sınıra yakın bir ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilerek eksik cezaya hükmedilmesi, b-1/4 ile 3/4 oranlan arasında cezada indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari sınıra yakın oranda indirim yapılması yerine, 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, .../... Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'u kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.