2. Ceza Dairesi

1.Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan katılan sanık E. M. K.hakkında verilen beraat kararına yönelik Katılan sanık C.. E..’ün temyiz isteminin incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2.Katılan sanık C.. E.. hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, uygulanan maddede öngörülen seçenek cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği halde, “sanığın suçun işlenmesiyle katılanın uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmemesi” biçimindeki, yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. E..’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 23/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.