1. Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME :

1.B/2011/34632 ...'u kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., işbu suça yardımdan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; Hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2007 gün ve 266/93 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.Suç tarihinden bir gün önce annesine mağdurun hakaret ettiğini öğrenen sanık ...'ın yanında arkadaşı sanık ... da olduğu halde mağdura ait markete giderek neden sanık ...'ın annesine hakaret ettiğini sordukları, mağdurun inkar etmesi üzerine çıkan tartışma ve kavgada sanık ...'ın mağduru tuttuğu sırada sanık ...'ın da ele geçirilemeyen bıçakla mağduru göğüs bölgesinden bir isabetle ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda;

a)Mağdurun hakaretten ibaret olan haksız fiilinden dolayı, sanık ... hakkındaki hüküm yönünden tahrik nedeniyle cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirim öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulanması sırasında alt sınırdan indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılması,

b)Mağdurun sanık ...'a haksız eylem oluşturan her hangi bir söz ve davranışı bulunmadığı halde sanığın cezasından tahrik nedeniyle indirim yapılması, Suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Hakan ve ...'ın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin suç vasfına, eksik incelemeye, cezanın teşdiden tayininin yersizliğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMUK.nun 322 maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; 5237 sayılı TCK.nun 53 maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanıklar hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın 53 maddenin 3 fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkralarının mahsus bölümlerine eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 16.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.