1. Ceza Dairesi

...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan sanıklar ... ile ...'nin bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (MUĞLA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/09/2010 gün ve 232/227 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.Yapılan av tüfeği atışı sonucu mağdur ...'nin sağ bacak ve ayak bölgesinden isabetle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. Maddesi ile uygulama yapıldığı sırada alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nin kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 11/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.