1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 Tarihli ve 2015/588 Esas, 2016/252 Karar Sayılı Kararıyla Sanık Hakkında

1.Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3.Mala Zarar Verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151 ... maddesinin birinci ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan,12.02.2021 tarihli ve 2016/185162 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

Sanığın temyiz isteği; meşru savunma ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, mala zarar verme ve hakaret suçu yönüyle mahkumiyet kurmak için somut ve inandırıcı delil bulunmadığına ve vesaire ilişkindir.

1.Mağdurun olay günü sabah saatlerinde aracını sanığın çalıştığı otoparkın bulunduğu caddenin üzerine park ettiği, sanığın, mağdurun aracını otopark yerine cadde üzerine park etmesine tepki gösterdiği, mağdura sinkaflı sözlerle hakaret edip önce eli ile vurduğu, ardından otoparktan aldığı sopa ile mağduru kovaladıktan sonra yakalayıp sopa ile vurmak sureti ile adli tıp raporuna göre sol el 4. metakarp kırığına neden olacak şekilde yaraladığı, ardından katılanın park halindeki aracının sol ön tekerini kesmek sureti ile zarar verdiğinin anlaşılmıştır.

2.Sanığın kısmi ikrar içeren savunması, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık beyanı, katılanın yaralanmasına ilişkin ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 16.02.2016 tarihli kati rapor ve Alsancak Nevvar-Salih İşgören Devlet Hastanesince düzenlenen 06.05.2016 tarihli geçici rapor, katılanın aracında oluşan zarara ilişkin düzenlenen tutanak, CD izleme tutanağı, görüntü CD'si, sanığın adli sicil ve nüfus kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

1.Sanığın meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, mala zarar verme ve hakaret suçu yönüyle mahkumiyet kurmak için somut ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği, katılandan sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

a)Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükümde iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının sanığa ek savunma hakkı tanınmadan uygulandığı anlaşılmakla, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36 ncı maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

b)Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ancak bu takdirin sınırsız ve denetime kapalı bir yetkiyi barındırmadığı, Yargıtay tarafından yapılacak değerlendirmenin, Mahkemenin takdirinin dava dosyasında mevcut veriler ile uyumlu şekilde şekillenip şekillenmediği ve yerinde ve yeterli gerekçeye dayanıp dayanmadığı ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, "Sanığın yargıya olan tavrı..." şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasına karar verilmiş ise de sanığın duruşmada yargı mensuplarına ve mahkemeye yönelen olumsuz bir davranışı olduğuna ilişkin duruşma tutanaklarına yansıyan bir tespitin bulunmadığı belirlenmiş olup takdiri indirim sebebinin uygulanmamasının yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeye dayanmadığı anlaşılmakla, hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünün (2-a) ve (2-b) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve takdiri indirimi sebebinin yerinde olmayan gerekçe ile uygulanmaması nedenleriyle ile ...

37.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/588 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.