1. Ceza Dairesi

...,... ve ...: 5237 Sayılı Kanunun 86/2, 62, 51 maddeleri uyarınca sanıkların ayrı ayrı 10 ay hapis.

1.Sanık ...'ın, sanık ...'i kasten yaralama suçundan mahkumiyetine yönelik yapılan incelemede, sanık lehine herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ... yönünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... yönünden cezayı azaltıcı haksız tahrik, tüm sanıklar yönünden takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, teşdiden ceza verilmemesi gerektiğine, diğer sanıklar hakkında hükmolunan cezanın yetersiz olduğuna; sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ...'in eyleminin öldürmeye teşebbüs olduğuna; sanık ...'in meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle: A) Sanıklar ... ve ...'ın kasten yaralama suçlarından mahkumiyetlerine yönelik hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar ... ve ...'in kasten yaralama suçlarından mahkumiyetlerine yönelik yapılan incelemede; Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562 maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında, ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.