4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

A. Sanığın temyiz istemi;

kararı temyiz etmek istediği ve beraatine karar verilmesi gerektiği vesaire,

B. Üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın hakaret eylemini telefonla aramak suretiyle gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, katılanın, sanığın eylemlerini bir hafta boyunca birden fazla kez yaptığı yönündeki beyanı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, katılanın eşi olan tanığın, sanığın söylediği hakaret içerikli sözleri bizzat duymadığını beyan etmesi karşısında katılanın beyanı dışında delil olmadığından hangi gerekçe ile mahkumiyet kararı verildiğinin açıklanıp tartışılmaması usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerektiği vesaire ilişkindir.

Sanığın, katılana ait telefon hattını arayarak katılana hitaben "Ananı avradını sinkaf ederim, pezevenk." şeklinde sözlerle hakaret ettiği, sanığın savunması, katılan ve tanık beyanı, iletişim kayıtları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

A. Sanığın ve Üst Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın alkollü olması nedeniyle olayı tam olarak hatırlamadığı yönündeki tevil yollu ikrarı, katılanın aşamalarda istikrarlı beyanda bulunması, tanık ...'nin beyanları ile iletişim kayıtlarının katılanın beyanını doğrulaması, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediği ve mahkumiyetine ilişkin Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, iddianame anlatımı karşısında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği, sanığın hakaret eylemini telefonla aramak suretiyle gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yerine aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca hüküm kurulmuş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrasının aynı maddenin birinci fıkrasına atıfta bulunması ve Yerel Mahkemenin kabulü karşısında, sonuç ceza değişmeyeceğinden söz konusu yanılgının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu, Belirlenmekle sanık ile Üst Cumhuriyet savcısının bu yöndeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiştir.

Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve Üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.