1. Ceza Dairesi

...'ı kasten öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22/02/2007 gün ve 256/100 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "31.08.2002" yerine "31.08.2003" olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir hata olarak değerlendirilmiştir.

2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olaydan önce sanıkla birlikte yaşayan tanık ...'nin geçimsizlik nedeniyle ayrılıp annesi maktulenin evine gittiği, bunun üzerine ...'yi geri getirmek için maktulenin evine giden sanığın oda kapısına tekmeyle vurarak kapının arkasında bulunan maktulenin yüzüne çarpmasına neden olduğu, sanığın kendisiyle gelmek istemeyen ...'yi kolundan sürükleyerek zorla götürmek istediği, maktulenin müdahale ederek sanığa engel olmaya çalıştığı, sanığın da maktulenin göğsüne vurup iterek yere düşürdüğü, kendinden geçen maktulenin kaldırıldığı hastanede öldüğü olayda; Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 11.07.2003 tarihli raporuna göre, olay ile ölüm arasında geçen süre dikkate alındığında olayın efor ve stresinin kişinin kendisinde mevcut kronik kalp damar hastalığını aktive etmesine bağlı gelişen solunum ve dolaşım yetmezliği sonucu meydana geldiği anlaşılmakla, maktulenin otopsi raporundaki mevcut yaralanmalar dikkate alınarak Adli Tıp Kurumundan 5237 sayılı 86. Maddesi kapsamında rapor alındıktan ve sanığın maktuldeki kronik kalp damar hastalığını önceden bilip bilmediği hususu araştırıldıktan sonra;

a)Yaralanmanın 86/1. Maddesi kapsamında olması halinde 5237 sayılı TCK.nun 87/4 maddesi ile 765 sayılı TCK.nun 452/2. Maddesinin karşılaştırılarak lehe yasanın belirlenmesi,

b)Yaralanmanın 86/2. Maddesi kapsamında kalması halinde ise, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 tarih ve 2008/1-197, 2009/93 sayılı kararı uyarınca, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 22, 23. Maddeleri dikkate alınarak 85. Maddesi gereğince cezalandırılması, maktulenin kalp hastası olduğunu bilmesi halinde ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği halde, bu hususta rapor alınmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 09.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.