2. Ceza Dairesi

Sanıkların konut dokunulmazlığını bozma eylemini saat 20.00 cıvarında işlediklerinin dinlenen tanık beyanlarından açıkça anlaşılması suç tarihinde işlenen eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde olmasında kuşku bulunmaması karşısında, güneşin doğuş ve batış saatlerinin sorulması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanıklara atılı konut dokunulmazlığını bozmak suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı gibi kayden sabıkasız olduğu anlaşılan sanık S.. S.. ile adli sicil kaydında bulunan sabıkalarının silinme koşulları oluşan sanık D.. S.. hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen ''sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılması'' koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, sanık S.. S.. hakkında “hükmolunan hapis cezası seçenek yaptırıma çevrildiğinden, atılı suçun niteliği itibariyle şartları oluşmadığından”, sanık D.. S.. hakkında “adli sicil kaydında henüz silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunduğundan” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.