2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın tazminat talebinde bulunmadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve kayden sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, ayrıca sanığın “şahsi ve sosyal durumu” gerekçe gösterilerek temel ceza alt sınırdan tayin edildiği ve “geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları” lehe kabul edilerek 5237 sayılı TCY.nın 62/1.maddesinin uygulandığı da gözetildiğinde “sanığın şahsi ve sosyal durumu, sanık ve katılanın uzlaşmayı kabul etmedikleri ve bu nedenle tazmin şartı yerine gelmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle ve “sanığın şahsi ve sosyal durumu” bu kez olumsuz kabul edilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.