1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi 2009/9495 E. , 2010/554 K.
"İçtihat Metni"
... ile ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, Berkant Yanıç, ... ile ...'yı da olası kastla yaralamaktan sanık ..., işbu suça yardımdan sanıklar ... ile ...'un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/02/2008 gün ve 132/376 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
A- 1)Sanık ... hakkında mağdurlar Berkant, Levent ve Gönül’ü olası kastla silahla yaralama suçları nedeniyle kurulan hükümde ceza tayin edilirken, Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, suçun olası kastla işlenmesi dolayısıyla TCK.nun 21/2.maddesinin TCK.nun 86/3-e. maddesinden sonra uygulanmaması yasaya aykırı ise de, sonuç ceza miktarı değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Sanık ...’ın tüfekle ateşi sonucu, mağdur ...’u sağ kol, sağ diz ve göğüsten isabetle karaciğer ,dalak ve pankreas ile vende hasar meydana getirecek ve hayati tehlike oluşturacak şekilde; mağdur ...’ı ise sağ ve sol alt ekstremitelerde çok parçalı kırıklar oluşacak ve hayati fonksiyonlarını (6) ağır derecede etkileyecek şekilde yaralaması olayında;
a)Mağdur ...‘daki zararın ağırlığı dikkate alınarak, 5237 Sayılı Yasanın 9-15 yıl arasında ceza öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında cezanın üst sınıra yakın tayini yerine,
b)Mağdur ...'da meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, Yazılı şekilde, mağdurlarda hiç yaralama olmamış gibi 9 yıl olarak alt sınırdan ceza verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. B-Sanık ...’ın mağdurlar ... ve Vural’ı öldürmeye teşebbüs, mağdurlar Berkant, Levent ve Gönül’ü olası kast ile yaralama; sanıklar ... ve ...’ın mağdur ... ve Vural’ı öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin sübuta, meşru müdafaa şartlarının varlığına ve suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.