1. Ceza Dairesi

Babası ...'ı öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: 5237 sayılı TCK.nun 32/1,57/1 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda tedavi ve muhafaza altına alınmasına ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/01/2008 gün ve 105/02 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “kasten babasını öldürme” suçunun sübutu kabul, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulu’nun 26.11.2007 tarih ve 4250 karar sayılı raporuna göre, cezai sorumluluğuna müessir, şuur ve hareket serbestisini ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan şizofreni denilen akıl hastalığı saptanan, mezkur suçu işlediği sırada fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak derecedeki bu akıl hastalığının etkisi altında olduğu anlaşılan sanık hakkında,

TCK.nun 32/1. ve CMK.nun 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın aynı Kanunun 57/1. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına dair verilen kararda isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil vekilinin sanığın cezai ehliyetinin bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 06.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.