2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.Sanığın hakaret eylemini olay tarihinden 2 ay önce katılan ile eşi arasında gerçekleşen tartışma ve bu olayın doğurduğu hiddetin etkisi altında gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, hakaret suçu yönünden özel tahrik hükümlerini düzenleyen TCK 129. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, genel tahrik maddesi olan TCK’ nın 29. maddesinin uygulanması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, hakaret ve kasten yaralama suçlarından dolayı ,olayda katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği halde, “sanığın katılanın uğradığı maddi ve manevi zararı gidermeyeceğini açıkça beyan etmesi ” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 28/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.