2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmedilen manevi tazminat miktarı nedeniyle kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün de temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.21.04.2005 tarih ve 5335 sayılı Kanunun 22.maddesi ile 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2.maddesine eklenen ve 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren fıkra uyarınca sanık hakkında ceza tayin edilirken bir Yeni Türk Larasının (1 YTL) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı hususu düzenlemiş olup,

TCK.nun 2/2.maddesi nazara alındığında, bu düzenlemenin sanık lehine olması nedeniyle 1 YTL.nin küsurunun hesaba katılamayacağı gözetilmeden, kasten yaralama suçundan hükmedilen temel adli para cezasının 765 sayılı TCK.nun 457/1.maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılırken 457 YTL yerine 457,33 ve sonuçta 380 YTL yerine 381.33 YTL olmak üzere sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 esas ve 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda şikayetçinin maddi tazminat talebi olmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre katılanın sanığa yüklenen hakaret ve kasten yaralama suçlarından doğan maddi bir zararı da bulunmadığı halde; "sanığın katılanın maddi manevi zararlarını karşılamadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" biçimindeki 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin 6.fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.