1. Ceza Dairesi

...'i kasten öldürmeye yardımdan, ... ile ...'i de yaralamaktan sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda: öldürmeye yardımdan hükümlülüğüne, yaralama suçlarından beraatine ilişkin (...) ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2010 gün ve 150/60 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1.Sanık ... hakkında tayin edilen cezanın miktarı itibariyle müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK’nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2.Tefrik kararı CMK’nun 223/1. Maddesinde belirlenen hüküm niteliğinde bulunmadığından ve temyizi kabil kararlardan olmadığından, katılanlar vekilinin sanık ... hakkındaki “davanın tefrikine ilişkin” karara yönelik temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un kasten insan öldürme suçunun asli failine yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre mağdurlar ... ve Asker’i yaralama suçlarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraatına dair verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin suç vasfına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 37.maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 02.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.