2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Esaslı işlemlerin yapıldığı keşif tutanağının birinci sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle CMK’ nın 219. maddesine aykırı davranılması,

2.Sanık hakkında 765 sayılı TCK’ nın 482/2. maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında aynı Kanunun 482/3. maddesinin uygulanması suretiyle CMK’ nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3.Katılanlar tarafından tanık olarak gösterilen H.S.A.’ ın kovuşturma aşamasındaki 30.05.2005 tarihli ifadesinde “katılanlar T.. U.. ve A.. U.. ile sanığın karşılıklı olarak birbirlerine küfür ettiğini” söylemesi karşısında; sanık hakkında 765 sayılı TCK’ nın 485/2. maddesinin ( 5237 sayılı TCK’ nın 129/3. maddesi) uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

4.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanların bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararları da belirlenemediği halde, “sanığın katılanın zararını gidermediği” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.