2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık hakkında lehe olduğu kabul edilen 765 Sayılı TCK'nun 308/3, 61, 308/4.maddeleri gereğince hükmedilen hürriyeti bağlayıcı ceza 647 Sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek aynı yasanın 6.maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği halde; “5237 Sayılı TCK'nun 51/3.maddesi gereğince 2 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilerek karma uygulama yapılması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma sonucu belirlenerek maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı olayda yakınanın tazminat talebi olmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen kendiliğinden hak almaya eksik teşebbüs suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen koşulun oluşup oluşmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.