2. Ceza Dairesi

Sanığın Tedaş’a ait elektrik direğinden hat çekmek suretiyle, mühürlü olduğu anlaşılan sayacını devre dışı bırakarak kaçak elektrik kullandığının anlaşılması karşısında, sanığa atılı mühür bozma suçunun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, “sanığın dam direğinden ayrı bir hat ile kaçak elektrik kullandığı, sayacın mühürlerine el attığı yönünde delil bulunmadığı” biçimindeki gerekçeyle, sanık hakkında mühür bozmak suçundan beraat kararı verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içindeki Tedaş tarafından düzenlenen, 05.12.2006 tarihli; “kaçak elektrik tüketim tahakkuku” başlıklı belgeye göre, 481.82 TL. olarak bildirilen toplam kurum zararının, 272.21 TL olan kısmının sanık tarafından kaçak olarak tüketilen enerji bedeli olduğu, 73.50 TL’nin katma değer vergisi, 136.11 TL’sinin ise kaçak enerji kullanma ceza bedeli olduğu, tüketim vergisi ile kaçak kullanım ceza bedelinin katılan kurumun maddi zararı olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, katılan kurum tarafından zararın dört taksit halinde ödenmesine karar verilmesi üzerine, 19.12.2006, 22.01.2007, 09.05.2007 tarihlerinde katılan kurum veznesine ödenilen (124.07, 123.70, 133.81) üç taksit toplamı olan 381.58 TL’nın, sanık tarafından kaçak olarak tüketilen enerji bedelinin toplamı olan tutarı tamamen karşılayarak,

Tedaş’ın maddi zararının giderildiği gözetilmeden ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “zararın tam olarak karşılanmamış olması nedeniyle” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.