2. Ceza Dairesi

Sanığın polis memuru olan yakınanlar M.. B.. ve M.. Ö..'a yönelik eyleminin iki ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında 765 sayılı TCK'nun 80.maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma sonucu belirlenecek maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın tazminat talebi olmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı anlaşılmakla adli sicil kaydındaki kasıtlı suçtan mahkumiyetine ilişkin hükmün silinme koşullarının oluştuğu diğer sabıkasına konu ilamın ise, kabahat türünden olması nedeniyle daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında, 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan sabıkalı olması nedeniyle sanığın hukuki durumunun CMK'nun 231.maddesine uygunluk göstermediği" biçimindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.