2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.5237 Sayılı TCK.nun 125/1-2. maddesi “Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ya da yakıştırmalarda bulunmak veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir. (2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenlemenin yer aldığı ve hakaret suçu sebebiyle hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü, 5560 Sayılı Kanun ile değişik 5237 Sayılı TCK.nun 61/9. maddesinde de "Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" şeklinde yapılan düzenleme karşısında; sanık hakkında bu düzenlemeden önce işlediği suç nedeniyle seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi halinde alt sınırın 5 gün olacağı ve bu halde de 5237 sayılı TCK. nun sanık lehine olduğu halde gerekçede “ Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK. nun 125/1. maddesine uysa da bu madde de hapis veya adli para cezası öngörüldüğü ve karşılığının üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası olduğu oysa suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK. nun 482/2 maddesi uyarınca 15 günden 4 aya kadar hapis ve adli para cezasının öngörüldüğü 1 aya kadar hapis cezalarının paraya çevrilmesinin zorunlu olduğu da gözetildiğinde 765 sayılı TCK nun sanık lehine olduğundan” bahisle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2.Hakaret suçundan tayin olunan cezanın tahrik nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 485/1 maddesi yerine aynı yasanın 51/1. ile uygulama yapılması

3.Yasal ve yeterli gerekçeye dayanmadan CMK 231. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.