2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250,2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden sanık müdafiinin mağdurun hiçbir zararını tazmin etmeyeceklerini açıkça beyan ettiği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerinin uygulanmaması,

2.-Sanık müdafiinin 12.04.2007 tarihli dilekçesi ve aynı tarihli celsedeki, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebi, 647 sayılı Yasanın 5. maddesinin taksitlendirmeye ilişkin hükümlerini de içerdiği halde, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.