2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; 5237 Sayılı TCK.nun 145. maddesinde düzenlenen "malın değerinin azlığı" kavramının; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda suçun işleniş özelliği değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği, olayda sanığa atılı suça ilişkin TCK.nun 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Hakkında işyerinde “sayacı devre dışı bırakarak kaçak elektrik kullandığına” dair tutanak düzenlenen sanığın, aşamalardaki ifadesinde sayacının borç nedeniyle sökülmesinden sonra jeneratörden elektrik sağladığı halde görevlilerin kaçak elektrik kullanıldığını zannederek tutanak düzenlediklerini savunması karşısında; tutanak tanıkları dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Katılan kurumun 03.11.2006 tarihli yazısında, kaçak kullanım bedelinin kamu davası açılmadan önce 12.04.2006 tarihinde ödendiğinin bildirilmesi karşısında; sanık hakkında TCK’ nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, TCK’ nın 50/1-a olan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’ nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4.Vekili duruşmaları takip etmeyen katılan lehine dilekçe yazma ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 22/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.