2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.5237 sayılı TCK.’nun 129/3.maddesinde;hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre taraflardan biri veya her iki taraf hakkında verilecek cezadan indirim yapılabileceği gibi “ceza verilmesinden de vazgeçilebileceğinin” düzenlenmesi karşısında hükmün sonuçları itibariyle 5237 sayılı TCK.’nun 129/3.maddesinin 765 sayılı TCK.’nun 485/2.maddesinden daha lehe bir düzenleme olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında da kabul edildiği üzere,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı,mağdurdan maddi zararının olup olmadığı hususu sorularak,daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “mağdurun uğradığı zararın sanık tarafından tazmin edilmediği ve yasal unsurları oluşmadığı” gerekçesiyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,28/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.