2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün bütün sanıkların müdafileri tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık A.. G..’ün daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CYY.nın 231/6.maddesinin ‘a’ bendinde yazılı ‘kasıtlı bir suçtan mahkum olmama’ nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede, 765 sayılı TCK.nun 456/4.maddesi kapsamında olan kasten yaralama suçunda aynı yasanın 463.maddesinin uygulama imkanın bulunmadığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Ancak,

1.Sanıklara atılı kasten yaralama suçunun , 03.07.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24.maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı ve 5271 sayılı CYY.nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.15/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23/1. maddesi uyarınca, çocuğa(sanığa) yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda belirlenen ceza, en çok üç yıla kadar (üç yıl dâhil) hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği cihetle, sanıklar M.. K.., M.. B.., F.. D.., A.. T.., F.. T.., M.. P.., G.. K.., E.. A.., T.. A.., O.. A.., İ.. İ.., M.. E.., K.. Ş.., İ.. D.., F.. S.. ve Y.. K.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.